49 - خشوع در عبادت « وخُشوعاً فى عِبادة » ترجمه : و ( مىبينى براى هر يك از آنها ) خشوع و تواضعى در عبادت . * * * شرح : از صفات ديگر پرهيزگاران خشوع در عبادت است ، در مباحث قبل گذشت كه از موارد استعمال اين كلمه مىتوان استفاده كرد كه خشوع عمدتاً براى تواضع درونى است گرچه براى برون هم اطلاق شده است و خضوع براى تواضع اعضاء و جوارح برونى است . اين صفت خشوع در عبادت و نماز را خداوند از صفات مؤمنين شمرده و فرموده است : قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ - الَّذِينَ هُمْ فِى صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ : « به تحقيق رستگار شدند مؤمنين ، آن كسانى كه در نمازشان خاشعند » . « 1 » قرآن نفرمود مؤمنين نماز خوانها هستند كه اين رسم هر مسلمان اسمى است ، بلكه فرمود در نماز خاشع هستند . در روايتى نقل شده كه پيامبر اكرم ( صلى الله عليه و آله ) مردى را ديدند كه در نماز با ريش خود بازى مىكند ، فرمودند : « امّا انّه لو خَشَعَ قَلْبُه لَخَشَعَتْ جوارحه » : « اگر قلبش خاشع بود ،

--> ( 1 ) . سوره مؤمنون ، آيه 1 و 2 . .